Zdjęcie pochodzi z http://www.pinczow.com.pl/

Historia miasta Pińczowa
Pińczów powstał w późnym średniowieczu w 1428 roku. Był świadkiem wielu wydarzeń historycznych. Herbem Pińczowa jest stylizowana przepołowiona strzała. W XV w. miasto stanowiło rezydencję rodu Oleśnickich. Dwaj bracia - Zbigniew Oleśnicki, biskup krakowski i Jan zwany Głowaczem, wojewoda sandomierski zgromadziwszy majątek wybudowali w Pińczowie wspaniały gotycki zamek-rezydencję oraz kościół z klasztorem, do którego w 1436 roku sprowadzeni zostali zakonnicy paulińscy. W połowie XVI wieku Pińczów stał się ważnym ośrodkiem reformacji, głównie kalwinizmu, a później działali tu arianie. Pińczów z racji rozkwitu w nim nauki i kultury, zwany był „Atenami Polskimi” (lub sarmackimi). W 1586roku dobra pińczowskie stały się własnością Myszkowskich. Nabył je majętny biskup krakowski, Piotr Myszkowski. W 1592 roku Myszkowscy założyli, na wschód od Pińczowa, nowe miasto Mirów. Wybudowali tam kościół, a póżniej klasztor i osadzili w nim zakon Reformatów.

W drugiej połowie XVI wieku w Pińczowie rozpoczęto eksploatację i obróbkę miejscowego białego wapienia. Zaczął rozwijać się jako ośrodek kamieniarsko-artystyczny pod kierunkiem wybitnego artysty z Florencji Santi Gucciego. Z jego warsztatu zachowały się dwie wspaniałe budowle: kaplica św.Anny i baszta ogrodowa, stanowiąca część rezydencji Myszkowskich. Na rozwój gospodarczy Pińczowa mieli duży wpływ Żydzi, którzy pojawili się w mieście w 1576 roku i od kolejnych ordynatów otrzymali liczne przywileje. W tych sprzyjających warunkach rozwijała się kultura żydowska. W 1729 roku ordynacja pińczowska przeszła w ręce Wielopolskich, do których należała aż do 1945 roku. Wiek XVIII zapisał się w historii miasta, jako mało pomyślny, przyniósł mu zniszczenie na skutek działań wojennych, epidemii, klęsk żywiołowych. Pińczów podupadł również z powodu prowadzenia nieudolnej gospodarki i trwonienia majątku przez nowych właścicieli. W 1813 roku Pińczów należał do Jana Olrycha Szanieckiego, który to doprowadził miasto do ponownego rozkwitu gospodarczego i kulturalnego. Od początku XIX wieku miasto rozwijało się pomyślnie pod względem gospodarczym i demograficznym. Zamieszkiwała tu, w przeważającej większości ludność żydowska.

Pińczów był świadkiem ważnych wydarzeń historycznych, m.in. powstania styczniowego 1863 rok, rewolucji 1905 roku, pierwszej i drugiej wojny światowej. W okresie od połowy lipca do połowy sierpnia 1944 roku w regionie pińczowskim istniała tzw. Partyzancka Republika Pińczowska. Represje okupanta dotknęły ludność polską, ale przede wszystkim żydowską, której w 1942 roku rozpoczęła się planowa zagłada. W wyniku walk miasto uległo zniszczeniu w 80%.

Pińczów od 1967 do 1975 był siedzibą powiatu. Od 1 stycznia 1999roku, ponownie za sprawą reformy administracyjnej powrócił do dawnej funkcji-został stolicą powiatu.Obecnie miasto stanowi ośrodek handlowo-usługowy regionu rolniczego oraz lokalny ośrodek kultury. Przemysł gminy oparty jest na eksploatacji bogactw mineralnych (gipsy i wapnie).